ضمن عرض ارادت قلبی به محضر جنابعالی و بیت شریفتان، عرض خود را با این مقدمه آغاز میکنم؛
همان ساعتی که خبر شهادت برادرم سردار شهید ستار محمودی را دریافت کردم، وضو گرفتم و نماز شکر به جای آوردم. پنجشنبه هفته ی قبل هم که رفتم مهرنجان، زادگاه شیران و شهیدان و فرهیختگان و درخت های باغچه ام را تبر زده و شهید شده یافتم، همان جا به خاک افتادم و سجده ی شکر به جای آوردم چرا که آفریده شده ایم تا برای رأی و نظر و انگیزه و آرمان خود هزینه پرداخت کنیم و باور دارم به مصداق آیات ابتدایی سوره عنکبوت، انسان گاهی با مال و گاهی با جان عزیزانش، امتحان خواهد شد... و خوشا آنها که در چنین آزمون هایی سربلند و رو سپید بیرون بیایند.
و جنابعالی که خود و برادران عزیز و گرامی ات، سردار شهید حاج باقر رشیدی و سردار حاج امیرحسین رشیدی، در زمره ی مجاهدان جان و جوانی به کف گرفته بوده و به لطف خدا پیروز و سر بلند آن عرصه ی سخت و سهمگین هستید، در انتخابات اخیر نیز آبرو کف دست گرفته و برای اعتلای ایران عزیز، پا به عرصه رقابتی جوانمردانه و اخلاق مدارانه گذاشتید.
اینک نیز با تأسی از فرمایش امام خوبی ها، به تکلیفی که انجام داده ی خرسند و به نتیجه ای که حاصل شده، امیدوار و راضی به رضایت حضرت حق باش. به حتم و یقین، خداوند کریم و مهربان، خیر و سعادت بندگان با اخلاص خود را بیشتر میداند و اجر شکیبایی آنها را صد چندان عطا خواهد کرد.
*امید نصیبی، برادر، هم رزم و هم فکر جنابعالی بوده و هست. او اینک به مشورت های راهگشای بزرگانی چون جنابعالی بیش از هر زمان دیگری نیاز مبرم خواهد داشت. بی تردید مدد به خادم و منتخب مردم، مورد رضایت خلق و خدای آنها و باعث شادی ارواح طیبیه ی شهیدان راه حق خواهد بود. ان شاءالله*
با آرزوی سلامتی و عاقبت به خیری برای جنابعالی و همه ی کسانی که در این کارزار، در نهایت تواضع و اخلاق به رقابت پرداختند و باعث و بانی سربلندی وطن و کشور عزیزمان شدید.
۱۴/ اسفند ۱۴۰۲
برادر کوچکتان
نویسنده و برادر شهیدان عبدالرسول و ستار محمودی