سقوط اعتبار رسانه در رستم و ممسنی

در سال‌ های اخیر که هوش مصنوعی به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای افزایش سرعت، دقت و دسترسی به اطلاعات وارد زندگی عموم مردم و خصوصا رسانه شده است،شاهد استفاده جادویی برخی افراد بی سواد از این ابزار ارزشمند هستیم؛ در کنار مزایای هوش مصنوعی، هستند افرادی که فاقد سواد رسانه‌ای بوده و تنها با اتکا به ابزارهای هوش مصنوعی، خود را خبرنگار یا مدیرمسئول معرفی می‌کنند.

افرادی که اگر در یک آزمون ساده‌ی املاء و انشاء شرکت کنند، به‌سختی نمره‌ای قابل قبول کسب می‌کنند، امروز صاحب امتیاز رسانه‌ هایی شده‌اند که بدون کمک هوش مصنوعی شاید توانایی تولید یک خبر در ماه را هم نداشته باشند. 

این وضعیت نگران کننده نه‌ تنها شأن حرفه‌ای خبرنگاری را خدشه‌دار می‌کند، بلکه کیفیت اطلاع‌ رسانی و تحلیل وقایع را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

گفتنی ست که همین افراد بیسواد، خلاء دانش خود را با نزدیک شدن به مسئولان و چاپلوسی بی قید و شرط پر میکنند که اتفاقا مسئولان نیز با اغوش باز حضورشان را میپذیرند و میدان را بر اندیشمندان و خبرنگاران با سواد تنگ تر میکنند.(چرا که افراد توانمند منتقدند نه چاپلوس!) 

ای کاش سازوکاری وجود داشت که طی آن تمامی فعالان رسانه [از خبرنگاران تا مدیران مسئول] پس از گذراندن آزمون‌های تخصصی و مهارتی، اجازه فعالیت می‌گرفتند. 

فراموش نکنیم که اولین اصل خبرنگاری، مهارت در نوشتن و تولید محتواست؛ مهارتی که برخی از صاحبان امتیاز رسانه‌ها از حداقل‌های آن نیز برخوردار نیستند.

به قلم: رامین گودرزی